Noordwijkerhout van vroeger tot nu
Ver voor onze jaartelling bewoonde een Germaanse stam een smalle strook land tussen de Noordzee en het moerassige achterland. Hun leefgebied was waar nu het natuurgebied Langeveld is. Later noemden de Romeinen die bewoners “Caninefaten”. Vervolgens duurt het tot de middeleeuwen voordat Noordwijkerhout weer opduikt in de geschiedenis. In de 9e eeuw maakte Northgo, zoals de streek toen heette, deel uit van het rijk van koning van Lotharingen.

Van hem kreeg ene graaf Gerlof in het jaar 889 Northgo te leen. In ruil voor steun aan zijn heer mocht zo'n leenman vrij beschikken over de inkomsten die hij uit zijn leengebied trok. Bij het grafelijke jachthuis ontstond in den Hout. Weer later werd Northgo opgedeeld in een zuidelijk deel (later Noordwijk) en een noordelijk deel (later Noordwijkerhout). De Witte Kerk werd rond 1300 gebouwd en verving een kapel in het Langeveld. Later is de kerk herhaaldelijk uitgebreid en verbouwd. Rond de kerk stonden rond 1500 zo'n 50 tot 60 huizen, halverwege de 18e eeuw was het dorp gegroeid naar 124 huizen en een korenmolen.Het bestaan in de contreien was toentertijd geen vetpot. De mensen leefden vooral van landbouw, veeteelt en visserij. Wie groente teelde, moest een voortdurende strijd leveren met de konijnen die in de duinen huisden en zich maar al te graag te goed deden aan het gewas te velde. Vanaf de 13e eeuw hadden landgoedeigenaren konijnen in de duinen uitgezet om het jachtplezier te vergroten; de gewone man was er dus minder blij mee. Natuurlijk werd er ook gestroopt, al stonden daar fikse straffen op. In de winter brachten strandjutten en schelpenvisserij nog wat extra geld in het laatje. Maar veel welvaart kende men niet. Pas in de twintigste eeuw kwamen er grote veranderingen.

Standwallen en duinen werden afgegraven. Het zand werd gebruikt bij de aanleg van wegen en spoorwegen en bij stadsuitbreidingen. In de omgeving van Noordwijkerhout, waarvan het centrum nog steeds op een strandwal ligt, is goed te zien hoeveel zand is weg gegraven. De grond die achterbleef, bleek een ideale bodem voor de bloembollenteelt. Gaandeweg werd de bollenteelt lucratiever en werd er op steeds groter schaal bloembollen geteeld. Voor meer informatie over de geschiedenis van Noordwijkerhout kunt u kijken op de gemeentesite www.noordwijkerhout.nl.